Ik kan het niet geloven en ben nog steeds in shock. Op het beslissende moment tijdens het vormen van de waaiers kon ik nog als laatste aansluiten bij de eerste groep.  Vanaf toen was het wachten tot de sprint. Er was wat tegenwind, dus ik moest uit het wiel kunnen komen. Gelukkig dat Nizzolo de deur niet dicht deed, anders waren we gecrasht want ik  was niet van plan om te remmen. Het is een ongelooflijk gevoel. Er waren geweldig veel supporters  uit Slowakije, hun aanwezigheid  gaf me een heleboel energie vandaag. Dankzij mijn familie die ook waren gereisd, mijn vader, vrouw, en mijn broer, die overigens mee in de race zat. En telkens zorgde voor mijn bidons, geen gemakkelijke opgave met deze wind. En dankzij Michael Kolar die ongelooflijk veel werk voor me deed, hij was altijd bij mij en heeft mij de hele koers gesteund. Ik ben zo gelukkig.

/ Foto door Roberto Bettini – Bettini foto /